Sposoby na wzmocnienie szkliwa

Szkliwo to tkanka o grubości 1 – 2 milimetrów, która z zewnątrz pokrywa nasze zęby. W ten sposób chroni je przed próchnicą i urazami mechanicznymi. Ta naturalna zbroja strzeże zdrowia naszych zębów i pomaga zachować piękny uśmiech. Jak więc dbać o szkliwo, tak aby je wzmocnić?

Wapń i witaminy

Właściwa ilość wapnia w naszym organizmie, przyczynia się do zachowania zdrowego szkliwa. Dlatego też tej substancji nie powinno zabraknąć w pokarmach, które spożywamy. Pamiętajmy, iż wapń jest niezbędny do utrzymania dobrej kondycji szkliwa oraz zapobiega próchnicy. W zbiorowej świadomości funkcjonuje opinia, iż wapń potrzebny jest głównie w okresie dzieciństwa, na etapie intensywnego wzrostu. Nie jest to całkowita prawda, ponieważ ten pierwiastek jest potrzebny naszemu organizmowi w każdym momencie życia. Jest podstawowym budulcem zdrowych kości i zębów.

Struktura szkliwa zębów zbudowana jest w 96 % ze składników mineralnych, przede wszystkim z jonów wapnia i jonów fosforanowych. Ich wysoka zawartość nadaje mu ogromną wytrzymałość i powoduje, iż jest najtwardszą substancją w ludzkim organizmie. Wapń jest więc odpowiedzialny za budowę zębów, w tym także szkliwa. Jednak z biegiem lat kwasy lub cukry mogą spowodować jego uszkodzenie. Wówczas może wystąpić  demineralizacja, czyli utrata składników mineralnych szkliwa. Jest to początkowy etap próchnicy, którą należy szybko zatrzymać. Poprzez systematyczne kontrole w ArsDent  Pacjenci mogą ją szybko zwalczyć w początkowym stadium. O zdrowie szkliwa możemy  dbać także samodzielnie, przez ponowne wbudowania minerałów w jego strukturę. Zjawisko to nazywamy remineralizacją i następuje przez dostarczanie organizmowi odpowiednich składników odżywczych, takich jak wapń, fosfor, żelazo, magnez oraz witamina D. W jakich produktach spożywczych znajdziemy najwięcej wapnia? Przede wszystkim w nabiale, czyli w mleku, serach i innych produktach tego typu Jeśli nie lubimy mleka i jego przetworów, wapń znajdziemy też w sardynkach, tofu, migdałach, orzechach brazylijskich, jarmużu oraz w sezamie. Należy pamiętać, iż wapń  wchłania się efektywnie dzięki witaminie D.

Jaką dobrać pastę do zębów

Ciało ludzkie posiada dużą zdolność autoregeneracji, jednak utraconego szkliwa możemy już nigdy nie odzyskać. Natomiast jak już wcześniej wspomniano, możemy je zremineralizować. W tym celu możemy stosować pasty, których  celem jest odbudowa uszkodzonego szkliwa. Zazwyczaj posiadają one w składzie związki wapnia i fosforu, które w czasie szczotkowania są osadzane w strukturze zęba. W konsekwencji szkliwo zostaje wzmocnione. Należy pamiętać, że nie należy stosować past o wysokiej ścieralności, opatrzonych na opakowaniu oznaczeniem RDA powyżej 70. Stosuje się je w szczególnych przypadkach np. do usuwania przebarwień po papierosach. W trakcie „normalnej” pielęgnacji mogą uszkodzić szkliwo. Z tego samego powodu nie stosujmy past, które zostały samodzielnie sporządzone w domu. Jeśli masz dylematy, jakiej pasty używać aby wzmocnić szkliwo, umów się na wizytę do ArsDent, w trakcie której odpowiemy na pytania dotyczące preparatów tego typu.

Specyfiki z hydroksyapatytem

Substancją, wykazującą dużą skuteczność w zapełnieniu mikroubytków jest hydroksyapatyt. Ten minerał, będący głównym związkiem występującym w szkliwie, składa z hydroksyfosforanu wapnia, który tworzy oparcie dla zębów i kości. Jeśli następuje proces demineralizacji, to tracimy właśnie cząsteczki hydroksyapatytu.

Analizowana substancja znajduje się w specjalistycznych żelach, płynach i pastach remineralizujących. Im mniejsze cząsteczki hydroksyapatytu, tym większa jest skuteczność odbudowująca szkliwo. Naukowcy opracowali jego odmianę o nazwie nanohydroksyapatyt, który potocznie nazywany „płynnym szkliwem”.

Nanohydroksyapatyt wapnia składa się z mikro cząsteczek, które wnikają w mikroubytki. W ten sposób trafiają do pierwszych ognisk demineralizacji i naprawiają niewielkie uszkodzenia szkliwa. W konsekwencji dochodzi nie tylko do odbudowy i remineralizacji tej tkanki, ale także uszczelnia odkrytych szyjek zębowych. Substancje z nanohydroksyapatytem doskonale sprawdzą się więc u pacjentów, u których na skutek uszkodzenia szkliwa występują objawy nadwrażliwości zębów, ale także u osób, które posiadają osłabione szkliwo i tym samym są narażone na próchnicę.

Probiotyki

Probiotyki także przyczyniają się do remineralizacji szkliwa. Jak to możliwe? Do utraty szkliwa dochodzi najczęściej w wyniku negatywnego działania kwasów i bakterii w jamie ustnej. Dlatego powinniśmy dbać o równowagę flory bakteryjnej. Poprzez uzupełnienie diety ściśle określonymi kulturami bakterii („dobre bakterie”), szczególnie gdy przyjmujemy antybiotyki, zwalczamy mikroorganizmy próchnicotwórcze.

Przy selekcji probiotyków, korzystnych w procesie odbudowy szkliwa, należy pamiętać by wybrać szczepy naturalnie występujące w jamie ustnej. W ten sposób uzupełnimy „dobrą” mikroflorę, bez narażania się na potencjalnie groźne bakterie. Polecane są więc preparaty zawierające szczepy z rodzaju: Bifidobacterium, Lactobacillus reuteri, Lactobacillus rhamnosus GG oraz Salivarius. Probiotyki z tymi bakteriami znajdziemy, w formie suplementów, w każdej aptece. Ich naturalnym źródłem są również przetwory poddane kiszeniu oraz produkty fermentacji mleka takie jak jogurty, kefiry czy maślanki.

Kontrola pH jamy ustnej

Wartość pH jamy ustnej ma także wpływ na kondycję naszego szkliwa. Wyższa wartość pH sprzyja procesowi remineralizacji. W naszej jamie ustnej występuje zazwyczaj neutralny poziom pH. Jego poziom spada po spożywaniu m.in. słodyczy i prowadzi do stopniowego uszkodzeń szkliwa.

W standardowych okolicznościach, w trakcie posiłku w naszej jamie ustnej wytwarza się ślina o działaniu mineralizującym i bakteriobójczym. Jeśli jednak jakiś czynnik zakłóci wzrost pH np. słodycze, to szkliwo nie otrzymuje odpowiedniej ilości minerałów. Dlatego warto dbać o wysoki poziom pH m.in. poprzez jedzenie żywności o pH powyżej 7 oraz  żucie po posiłku gumy bez cukru .

Ksylitol

Ksylitol to cukier brzozowy, który stanowi alternatywę dla rafinowanego cukru. Jest też substancją pomagającą zachować zdrowe szkliwo. Ksylitol nie tylko działa bakteriobójczo, ale także pobudza przepływ śliny i przywraca właściwe pH. Tym samym umożliwia gromadzenie się minerałów, które wzmacniają szkliwo. Ksylitol może być więc przydatny dla  osób, które chcą uchronić się przed demineralizacją szkliwa, ale nie mogą stosować np. fluoru. Ksylitol hamuje  powstawanie płytki nazębnej, poprzez ograniczenie adhezji bakterii do zębów. Bakterie znajdujące się w płytce nazębnej nie mogą się żywić ksylitolem, tak jak cukrem. Nie mogą więc przetworzyć biochemicznie ksylitolu, a co za tym idzie wyprodukować kwasów powodujących próchnicę. Obecność ksylitolu w codziennej diecie pomaga także w absorpcji wapnia do organizm. Składnik ten możemy dołączyć do codziennego jadłospisu, eliminując sacharozę np. z domowych wypieków.

Fluor

Zbawienne działanie fluoru na nasze szkliwo zębów, jest powszechnie znane. Pierwiastek ten powstrzymuje demineralizację i hamuje postęp próchnicy, ale również wspomaga remineralizację. Hydroksyapatyt, czyli minerał będący budulcem podobnym do cegiełek, jest materiałem z którego zbudowane jest rusztowanie naszych zębów. Spoiwem  utrzymującym te cegły razem jest fluor. Skutecznie pomaga przeniknąć hydroksyapatytowi do miejsc, w których brakuje tego minerału. Działanie fluoru można spotęgować  przez dodanie do niego takich substancji jak amorficzny fosforan wapnia (ACP) lub fosfopeptyd kazeiny (CPP). Dzięki takiemu połączeniu fluor skuteczniej i dłużej oddziałuje na szkliwo.

Nie zapominajmy, iż osłabienie szkliwa u Pacjenta może być związana także ze schorzeniami takimi jak: hipoplazja szkliwa, anoreksja, refluks żołądkowy czy ciąża. Jeśli dostrzegasz ubytki tej tkanki i  objawy nadwrażliwości takie jak: dolegliwości bólowe, silna reakcja na ciepło, zimno lub słodkie produkty, nie czekaj tylko umów się na wizytę do ArsDent.