Przesuwająca się proteza może utrudniać jedzenie, mówienie i swobodne spotkania z innymi ludźmi. Pacjenci często zaczynają unikać twardszych produktów, jedzą tylko jedną stroną albo przed każdym posiłkiem ponownie nakładają klej do protez.

Klej może czasowo poprawić utrzymanie protezy, ale nie usuwa przyczyny problemu. Gdy proteza zaczyna się ruszać, warto sprawdzić, czy wymaga korekty, podścielenia, wymiany albo stabilizacji na implantach.

Dlaczego proteza zaczyna się ruszać?

Po utracie zębów kość szczęki i żuchwy stopniowo zmienia swój kształt. Proteza, która początkowo była dobrze dopasowana, po pewnym czasie może przestać dokładnie przylegać do podłoża.

Najczęstsze przyczyny ruszania się protezy to:

• zmniejszanie się objętości kości po utracie zębów,
• zmiany kształtu dziąseł,
• zużycie lub niedopasowanie protezy,
• nieprawidłowy zgryz,
• pęknięcie albo odkształcenie protezy,
• zbyt mała ilość miejsca umożliwiającego jej stabilne utrzymanie,
• szczególnie trudne warunki w przypadku całkowitej protezy dolnej.

Protezy wykonywane bezpośrednio po usunięciu zębów mogą stopniowo tracić dopasowanie podczas gojenia i przebudowy tkanek. W takich sytuacjach konieczne bywa podścielenie albo wykonanie nowej protezy.

Czy ciągłe używanie kleju do protez jest dobrym rozwiązaniem?

Klej do protez może być używany pomocniczo i zgodnie z instrukcją producenta. Nie powinien jednak zastępować kontroli stomatologicznej, zwłaszcza gdy:

• trzeba nakładać coraz więcej kleju,
• proteza mimo kleju nadal się przesuwa,
• pod protezą pojawiają się otarcia lub rany,
• jedzenie dostaje się pod protezę,
• proteza wypada podczas mówienia lub śmiechu,
• pacjent nie może swobodnie gryźć twardszych produktów.

Regularna potrzeba używania dużej ilości kleju może oznaczać, że proteza nie jest już prawidłowo dopasowana. Amerykańskie Towarzystwo Stomatologiczne wskazuje, że środki mocujące powinny być stosowane dokładnie według zaleceń, a ich dobór warto skonsultować z dentystą.

Co można zrobić, gdy proteza się rusza?

Rozwiązanie zależy od stanu protezy, ilości kości, kondycji błony śluzowej oraz oczekiwań pacjenta.

1. Korekta protezy

Jeżeli problem pojawił się niedawno, czasami wystarczy niewielka korekta miejsc powodujących ucisk albo zaburzenia zgryzu.

Korekta może zmniejszyć:

• bolesne otarcia,
• kołysanie protezy,
• punktowy ucisk,
• trudności podczas gryzienia.

Nie należy samodzielnie szlifować ani podgrzewać protezy. Może to trwale ją uszkodzić i jeszcze bardziej pogorszyć dopasowanie.

2. Podścielenie protezy

Podścielenie polega na uzupełnieniu wewnętrznej części protezy tak, aby lepiej odpowiadała aktualnemu kształtowi dziąseł.

Może być dobrym rozwiązaniem, gdy:

• proteza jest w stosunkowo dobrym stanie,
• zęby w protezie nie są mocno zużyte,
• zmienił się kształt podłoża protetycznego,
• proteza stała się luźna po usunięciu zębów.

Podścielenie może poprawić przyleganie, ale nie zawsze zapewnia pełną stabilność, zwłaszcza w przypadku zaawansowanego zaniku kości żuchwy.

3. Wykonanie nowej protezy

Jeżeli proteza jest mocno zużyta, pęknięta, zbyt niska, ma starte zęby albo została wykonana wiele lat temu, korzystniejsze może być wykonanie nowego uzupełnienia.

Nowa proteza pozwala ponownie ustalić:

• wysokość zwarcia,
• ustawienie zębów,
• podparcie warg i policzków,
• estetykę uśmiechu,
• sposób kontaktu zębów podczas jedzenia.

Trzeba jednak pamiętać, że nawet prawidłowo wykonana tradycyjna proteza, szczególnie dolna, może mieć ograniczoną stabilność przy znacznym zaniku kości.

4. Proteza stabilizowana na implantach

Jednym z rozwiązań dla pacjentów, którzy nie chcą stale używać kleju, jest proteza mocowana do implantów.

Implanty pełnią funkcję stabilnych punktów zaczepienia. Proteza zatrzaskuje się na specjalnych elementach, dzięki czemu znacznie mniej przesuwa się podczas jedzenia i mówienia. Nadal można ją samodzielnie wyjmować do czyszczenia.

Proteza typu overdenture jest utrzymywana przez mocowania działające podobnie do zatrzasków.

W przypadku bezzębnej żuchwy często rozważa się stabilizację protezy na dwóch implantach. Badania wskazują, że takie rozwiązanie może wyraźnie poprawić zadowolenie pacjentów i jakość życia w porównaniu z tradycyjną całkowitą protezą dolną.

5. Stałe zęby na implantach

Pacjenci, którzy nie chcą już wyjmowanej protezy, mogą zostać zakwalifikowani do odbudowy stałego łuku zębowego na implantach, określanej między innymi jako All-on-4, All-on-6 lub All-on-X.

W tym rozwiązaniu most jest przykręcony do implantów i pozostaje w jamie ustnej. Nie stosuje się kleju, a pacjent nie wyjmuje odbudowy do codziennego czyszczenia.

Stała odbudowa może zapewnić:

• większą stabilność podczas gryzienia,
• brak przesuwania się protezy,
• większą swobodę podczas mówienia i śmiechu,
• odczucie bardziej zbliżone do własnych zębów,
• możliwość rozszerzenia codziennej diety.

Nie każdy pacjent kwalifikuje się do tego samego rozwiązania. Liczba implantów, rodzaj odbudowy i przebieg leczenia muszą zostać dobrane po badaniu oraz ocenie kości.

Proteza na implantach czy stały most — czym się różnią?

Proteza stabilizowana na implantach:

• jest wyjmowana przez pacjenta,
• zatrzaskuje się na implantach,
• zwykle wymaga mniejszej liczby implantów,
• poprawia stabilność tradycyjnej protezy,
• może wymagać okresowej wymiany elementów mocujących.

Stały most na implantach:

• jest przykręcony do implantów,
• nie jest samodzielnie wyjmowany przez pacjenta,
• nie wymaga stosowania kleju,
• zapewnia bardzo dobrą stabilność,
• wymaga dokładnej higieny pod mostem i regularnych kontroli.

Wybór nie powinien zależeć wyłącznie od ceny. Znaczenie mają przede wszystkim warunki kostne, stan zdrowia, możliwości higieniczne oraz oczekiwania pacjenta.

Czy implanty są możliwe przy dużym zaniku kości?

Duży zanik kości nie zawsze wyklucza leczenie implantologiczne. Konieczna jest jednak dokładna diagnostyka.

Podczas konsultacji lekarz ocenia między innymi:

• ilość i jakość kości,
• przebieg nerwów i zatok,
• stan błony śluzowej,
• ustawienie obecnej protezy,
• sposób zwarcia,
• stan ogólny pacjenta,
• przyjmowane leki,
• możliwości wykonania odbudowy stałej lub wyjmowanej.

Podstawą planowania jest zazwyczaj tomografia komputerowa CBCT. W niektórych przypadkach potrzebna może być odbudowa kości, ale nie dotyczy to każdego pacjenta. Decyzję można podjąć dopiero po badaniu.

Jak wygląda konsultacja w Ars Dent?

Podczas konsultacji implantologicznej nie oceniamy wyłącznie tego, czy „da się wstawić implanty”. Szukamy rozwiązania, które odpowiada konkretnemu problemowi pacjenta.

Konsultacja może obejmować:

1. rozmowę o trudnościach podczas jedzenia i użytkowania protezy,
2. badanie jamy ustnej,
3. ocenę obecnej protezy,
4. diagnostykę CBCT,
5. skanowanie jamy ustnej lub analizę warunków protetycznych,
6. przedstawienie możliwych wariantów leczenia,
7. omówienie kolejnych etapów i kosztów.

Dopiero po diagnostyce można odpowiedzieć, czy wystarczy korekta lub podścielenie protezy, czy lepszym rozwiązaniem będzie proteza na implantach albo stałe zęby na implantach.

Nie każda ruszająca się proteza wymaga implantów

Celem konsultacji nie jest automatyczne zakwalifikowanie pacjenta do zabiegu. Najpierw trzeba ustalić prawdziwą przyczynę problemu.

U części pacjentów wystarczy:

• korekta zgryzu,
• podścielenie,
• naprawa protezy,
• wykonanie nowej protezy.

U innych tradycyjna proteza nie zapewni już oczekiwanej stabilności. Wtedy warto rozważyć implanty jako dodatkowe podparcie albo podstawę stałego mostu.

Kiedy nie warto odkładać wizyty?

Umów kontrolę, gdy proteza:

• powoduje niegojące się otarcia,
• nagle przestała pasować,
• pękła lub zmieniła kształt,
• uniemożliwia normalne jedzenie,
• wypada podczas mówienia,
• wymaga coraz większej ilości kleju,
• powoduje ból, krwawienie lub nawracające stany zapalne.

Każda rana pod protezą, która nie goi się przez około dwa tygodnie, wymaga oceny stomatologicznej.

Masz dość ruszającej się protezy?

Nie musisz od razu decydować się na implanty. Pierwszym krokiem jest sprawdzenie, dlaczego proteza się przesuwa i jakie rozwiązanie będzie właściwe w Twojej sytuacji.

W Ars Dent w Rzeszowie możemy ocenić obecną protezę, wykonać diagnostykę i przedstawić możliwe warianty leczenia — od poprawy jej dopasowania po protezę stabilizowaną na implantach lub stały most.

Umów konsultację implantologiczną w Ars Dent

Telefon: 17 283 15 00

Ars Dent — Centrum Implantologii w Rzeszowie

Najczęściej zadawane pytania

Czy można ustabilizować starą protezę na implantach?

Czasami jest to możliwe, ale zależy od stanu protezy, ustawienia zębów, ilości miejsca na elementy mocujące oraz warunków w jamie ustnej. W wielu przypadkach bezpieczniej jest wykonać nową protezę zaprojektowaną do współpracy z implantami.

Ile implantów potrzeba pod protezę dolną?

W przypadku protezy dolnej często rozważa się dwa implanty, ale ostateczna liczba zależy od jakości kości, rodzaju mocowania oraz oczekiwanej stabilności.

Czy protezę na implantach trzeba wyjmować?

Proteza typu overdenture jest wyjmowana do czyszczenia. Stały most na implantach pozostaje w jamie ustnej i jest zdejmowany wyłącznie przez lekarza, gdy zachodzi taka potrzeba.

Czy implanty można wykonać u osoby starszej?

Sam wiek nie przesądza o możliwości leczenia. Ważniejszy jest stan zdrowia, przyjmowane leki, warunki kostne oraz możliwość utrzymania prawidłowej higieny.

Czy po wszczepieniu implantów od razu otrzymam zęby?

Zależy to od stabilności implantów, jakości kości oraz wybranego wariantu leczenia. U części pacjentów możliwe jest zastosowanie odbudowy tymczasowej w krótkim czasie, ale nie można tego zagwarantować przed diagnostyką.

Czy proteza na implantach całkowicie przestaje się ruszać?

Implanty mogą zdecydowanie poprawić utrzymanie protezy, jednak proteza wyjmowana nadal pozostaje uzupełnieniem ruchomym. Pacjent oczekujący maksymalnej stabilności może rozważyć stały most przykręcony do implantów.